۶۷ مطلب
قذافی میدانست چگونه خودش را در قاب دوربین عکاسان خبری جهان بگنجاند، با لباسی عجیب، موهایی پریشان، احاطه شده در میان دختران بلند قد، با لباسهای محلی یا نظامی. تصویر او همیشه برای جهان عجیب بود. اما روز ۲۸ مهر ۱۳۹۰ وقتی انقلابیون او را از لوله فاضلاب بیرون کشیدند، دوربین هیچ رسانهی مشهوری آنجا نبود، قذافی تنها بود، هیچ زنی در کنار او نبود؛ و وقتی جوان انقلابی با میله فلزی به دیکتاتور لیبی تجاوز کرد، هیچ کس تعجب نکرد.
محمد سعید القشاط، سفیر سابق لیبی در عربستان در گفتگویی با روزنامه "الاهرام العربی" به جزئیات دیگری از لحظات پایانی زندگی قذافی و چگونگی کشته شدن او به دست انقلابیون در نزدیکی زادگاهش در شهر سرت در سال ۲۰۱۱ پرداخت و گفت: پس از آنکه نیروهای ناتو تماس تلفنی قذافی با یک شبکه ماهوارهای سوری را رصد کردند، وی جان خود را از دست داد.
اگر چه بیشتر وقت سیاستمداران دنیا صرف پرداختن به امور سیاسی و حکومتی و نظامی میشود اما برخی از آنها هم نیمنگاهی به دنیای فوتبال داشتند و برای پیگری اوضاع تیمهای محبوبشان وقت میگذاشتند.
دادگاه فرجام مصر در تاریخ 12 اسفند سال گذشته، حکم نهائی خود را صادر کرد و «حسنی مبارک» را در جریان کشتار معترضان بی گناه دانست؛ در حالیکه دادگاه جنایی قاهره در جولای 2012 حکم به حبس ابد برای مبارک داده و وی را به کشتن 239 معترض محکوم کرده بود.
اردوغان درباره انتقادات کشورهای غربی از رفتارهای اخیر دولتش علیه منتقدان و مخالفان سیاسی گفت: اگر من را دیکتاتور یا چیز دیگری توصیف کنند برایم اهمیتی ندارد. این حرف هایشان از یک گوشم وارد می شود واز گوش دیگرم خارج می شود.
