۲۵۸۵۴ مطلب
آمریکایی ها به دنبال مذاکره مستقیم هستند و می خواهند توافقی هرچند کوتاه مدت با ایران داشته باشند. به هر حال باید به این نکته هم توجه کنیم که حضور ناوهای آمریکایی در منطقه و نیروهای نظامی این کشور همانطور که خود مقامات آمریکایی می گویند روزانه 25 میلیون دلار هزینه لجستیک دارند. بنابراین، ترامپ هم ترجیح می دهد صورت حساب های نظامی خود را محدود کند.
وزیر خارجه کانادا درست پس از قرار دادن هفت ایرانی در فهرست تحریمها، برای برقراری روابط با ایران شرط و شروطی تعیین کرد.
انتشار تصویر ناو هواپیمابر «آبراهام لینکلن» توسط ترامپ، همزمان با تشدید تحرکات نظامی آمریکا در خاورمیانه، پیام بازدارندگی و فشار چندلایه به ایران را مخابره میکند. استقرار دو ناو هواپیمابر، تقویت سامانههای دفاعی در ۱۱ کشور منطقه و اعزام جنگندهها و ناوشکنها نشاندهنده آمادگی همزمان برای گزینه نظامی و حفظ مسیر مذاکره است. کارشناسان این وضعیت را «بازدارندگی قهری» میدانند.
در دیدار روز چهارشنبه، نخستوزیر اسرائیل بنیامین نتانیاهو به رئیسجمهور آمریکا دونالد ترامپ هشدار داد: «حتی اگر با ایران توافق امضا کنید، آنها به آن پایبند نخواهند بود.» ترامپ اما تأکید کرد: «بیایید به آن یک فرصت بدهیم.»
اگرچه ۴۰ درصد جمهوریخواهان از جنگ حمایت کردهاند، اما ۲۵ درصد مخالف بوده و ۳۵ درصد نیز اظهار بیاطلاعی کردهاند. در میان دموکراتها تنها ۶ درصد از حمله حمایت کردهاند و ۲۱ درصد از مستقلها نیز طرفدار مداخله بودهاند.
راشاتودی در حالی مدعی این جزئیات درباره برگزاری دور بعدی مذاکرات شده است که مقامات ایران و آمریکا دور قبلی مذاکرات را «خوب» توصیف کرده و تمایل برای ادامه آن را ابراز داشته بودند.
ابراهیم پورداوود در رشت متولد شد و همه عمرش را صرف خدمت به ایران و مردم ایران نمود. او نخستین اوستاشناس در تاریخ ایران بود و علاوهبر اهمیت فرهنگیای که داشت، در حوزه سیاست نیز خدمات و ازخودگذشتگیهای شایانی داشت.
ازسرگیری مذاکرات هستهای ایران و آمریکا در عمان، پس از حملات ژوئن ۲۰۲۵ به تأسیسات نطنز، فردو و اصفهان، به آزمونی برای آینده امنیت هستهای جهانی تبدیل شده است. تجربه برجام نشان داد محدودیتهای فنی و راستیآزمایی، بدون تضمینهای حقوقی و عملیاتی برای حفاظت از تأسیسات، کافی نیست. حملات اخیر، رژیم عدم اشاعه و اعتبار حقوق بینالملل را تحت فشار قرار داده است. اکنون مذاکرات مسقط باید فراتر از غنیسازی و تحریمها، چارچوبی الزامآور برای جلوگیری از اقدام نظامی و تضمین ایمنی هستهای ایجاد کند.
روابط واشنگتن و تهران بار دیگر میان دیپلماسی و تهدید نظامی معلق مانده است. ترامپ فشار را ابزار اقناع میبیند، درحالیکه نتانیاهو هر توافق محدود به پرونده هستهای را ناکافی میداند و خواهان امتیازگیری حداکثری است. این شکاف، مذاکرات را زیر سایه بازدارندگی نظامی قرار داده و خطر تشدید تنش را افزایش داده است. مقایسه ایران با عراق یا ونزوئلا سادهانگارانه توصیف میشود؛ زیرا فشار اقتصادی لزوماً به فروپاشی نمیانجامد.
یک رسانه عربی اعلام کرد که بهرغم نزدیکیهای موجود میان ترامپ و نتانیاهو، طرفین همچنان نتوانستهاند به رویکردی واحد در قبال تهران برسند.
