۱۱۷ مطلب
صدام در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۳ توسط نیروهای آمریکایی در عملیات سپیدهدم سرخ دستگیر شد. نخستین محاکمه، در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۵ در دادگاه ویژه عراق آغاز شد. در این محاکمه، صدام و هفت متهم دیگر به جرم جنایت علیه بشریت با توجه به وقایعی که پس از ترور نافرجامی که در دجیل در سال ۱۹۸۲ توسط اعضای حزب الدعوه اسلامی رخ داد، محاکمه شدند. محاکمه دوم و جداگانه در ۲۱ اوت ۲۰۰۶ آغاز شد، که صدام و شش متهم دیگر را برای نسلکشی در جریان عملیات نظامی انفال علیه کردهای شمال عراق محاکمه کرد. سرانجام زمانی که قاضی تصمیم به اخراج…
قدرت و ثروتی که صدام حسین زمانی در اختیار داشت، هم در درون این املاک و هم در آوارهایی که در سرتاسر عراق پراکندهاند عیان شده است. به نظر میرسد که صدام علاقه زیادی به دیوارنگارههایی از خود، راه پلههای مرمر، تزئینات پر زرق و برق سقف، دروازههای سنگین ترسناک و اتاقهایی با چشمانداز مناظر داشت.
جمهوری اسلامی نوشت: تحریف، بزرگترین دشمن حقیقت است حتی اگر ذیل شعار تبیین صورت گیرد.
روایت شنیدنی رئیس ستاد مشترک ارتش صدام از اینکه چگونه ایران ۱۵۱ فروند از بهترین جنگندههای صدام را به راحتی از او گرفت!
محمد غلامعلی گفت: از بالا که به نیروهای عمل کننده دشمن نگاه میکردیم مثل کماندوها، لباسهای سبز با کلاههای سرخ به سر داشتند. با عدهای از بچهها تا قبل از اینکه کاری کنند سروقتشان رفتیم تا دخلشان را بیاریم، اما فهمیدیم دشمن برای فریب و ترساندن رزمندهها سربازهای عروسکی پیاده کرده است.
پس از دریافت جواب ایران، رئیسجمهور عراق طی نامه دیگری در ۲۹/۲/۱۳۶۹ با پیشنهاد ایران مبنی بر مذاکره بدون واسطه سفیران دو کشور در ژنو (مقر اروپایی سازمان ملل) موافقت کرد.
وحشت در سالن حکمفرما بود و بعد از این که اسامی تمام شد، بقیه شروع به شادی کردند و صدام نیز اشک ریخت! این، یکی از مخوفترین صحنههای تاریخ سیاسی معاصر بود.
ارتشبد «نزارالخزرجی» فرمانده سابق ستاد کل ارتش بعث عراق و فرمانده ستاد کل ارتش عراق در سال ۱۹۸۷ در مصاحبهای روایت میکند: به نظرم دو علت برای همراهی نکردن اعرب اهواز با صدام وجود داشت. علت اول اینکه عربهای اهواز از نظر مذهبی تحت تاثیر {امام} خمینی بودند، چون مذهب آنها یکسان بود.
الدیلمی میگوید وقتی صدام حسین وضعیت روحی رفیقش را آشفته دید علت را جویا شد و وقتی به او خبر داد که عدی شهید شد -صدام حسین بسیار مختصر و با افتخار گفت: «آفرین، مرحبا!».
تنها هدف فرماندهی نیروهای مسلح عراق حفظ و نگهداری خرمشهر به هر قیمت ممکن بود. به طوری که در این مورد رهنمودهایی از شخص صدام صادر شد. وی هم چنین، معاون خود «عزت الدوری» و بعضی از اعضای فرماندهی کشوری را برای بررسی وضعیت و آگاهی از نظرات آنان درباره نبرد آینده خرمشهر به «سپاه سوم» اعزام کرد.
